Ege Denizinde Edremit Körfezinin hemen altında yer alır. Önünde bulunan irili ufaklı adaların meydana getirmiş olduğu ilginç ve ilginç olduğu kadar da güzel sahil şeridi görülmeğe değer. Ayvalık, Türkiye’nin zeytin ve zeytinyağı üretiminde oldukça önemli bir yer tutar. Aynı oranda meşhur olan başka bir özellikte burada esen İmbat rüzgarıdır. Şehrin genel yapısında, daha önce burada oturan Rumların etkisi büyüktür.

Bölgede bol miktarda bulunan volkanik tüf kayasından (sarımsak taşı) yapılan taş binalar, Neo Klasik stilinin ilginç örneklerini verirler. Birinci Dünya savaşından sonra politik nedenlerle burada oturan halk, Girit, Makedonya ve Ege adalarında oturmakta olan Türklerle yer değiştirmiştir. Aslında ne gidenler ne de gelenler yerlerinden memnundur ama kader böyle istemiştir.

ŞEYTAN SOFRASI

Aslında eski bir lav birikintisi olan kayalık bir tepe üzerinde , ayak izine benzer bir şekil bulunmaktadır. Halkımızın benzetme ve mizah yeteneğine bağlı olarak buraya nedense Şeytanın ayak izi denmiş ve tepeye de Şeytan Sofrası adı verilmiştir. Ayvalık sahilinin en güzel izlendiği bu tepede manzara gerçekten muhteşemdir.

CUNDA ADASI

Ana karaya ince bir yol şeridiyle bağlanmış olan bu ada üzerindeki yerleşim oldukça meşhur ve şirindir. Taştan yapılmış binaları, sahil boyunca sıra sıra balıkçı lokantaları ve meşhur Taş Kahvesi ile görülmeye değer bir yerdir.

ADATEPE

Köyde bilinen eski çağlardan beri süregelen yerleşim, 1950’li yıllarda yaşanan parti kavgalarıyla azalmış ve değişik etkenlerle birlikte 60’lı yıllarda çok az yerleşik nüfus kalmıştır. Yüzyılların birikiminin oluşturduğu taş işçiliğinin örnekleri köyde mevcut binalarda görülmektedir. Bu nedenle köy 1989 yılında SIT alanı ilan edilmiştir.

Bugün,daha önceden mevcut evlerden başka yeni ev yapılamamakta,mevcut ayakta olan evler aslına uygun restore edilmekte,yıkık durumda olan evler ise köydeki mimariye uygun yeniden inşa edilmektedir. 19. yüzyılda buraya getirilen Rumlarla Türkler uzun yıllar bir arada yaşamışlardır. Köyün güneyindeki bir tepe üzerinde bulunan Zeus Altarı, Edremit Körfezi’ni ayaklar altına seren manzarasıyla dikkat çekicidir.

ZEYTİNYAĞI MÜZESİ

Müzede eski zeytinyağı presleri, zeytin toplama aletleri, taşıma ve saklama kapları, çeşitli folklorik objeler görülebilir. Aynı zamanda geleneksel usulde zeytinyağı sabun yapım tekniği de açıklamalı olarak sergilenmektedir.Zeytinyağının üretim aşamaları, saklanması, aktarılması, filtre edilmesi vb. gibi zeytinin dalından soframıza geliş öyküsünü görüp dinlemek, tabii ki taze köy ekmeği ile tadımını yapmak yerli ve yabancı ziyaretçiler için hem eğitici hem de keyifli olacaktır.

TAHTAKUŞLAR ETNOGRAFYA GALERİSİ

Kaz Dağları’nın eteklerinde bulunan 130 haneli 600 nüfuslu şirin Tahtakuşlar Köyü, 1991 yılında açılan Türkiye’nin ilk özel Etnografya Müzesi (Galerisi) ile 1992 yılında açılan ve Türkiye’de ilk kez bir köyde kurulan sanat galerisini barındırıyor. Alibey Kudar ve ailesinin çabalarıyla kurulan Galeri, yasal nedenlerden dolayı Müze olarak adlandırılmasa da Birleşmiş Milletler’in 1994 UNESCO Ödülü’ne layık bulunmuş. Etnografya galerisinde Orta Asya''dan Türkiye''ye göç eden Konar - Göçer Türk Boylarinin ilginç ve özgün kültür varliklari, giyim, ev esyalari, aletleri, halilari ve çadirlari, sanat galerisinde her tür sanaf yapitlari yil boyunca sergilenmektedir.

KAZ (İDA) DAĞLARI

Kaz Dağları, Biga yarımadasının tamamı üzerine yayılmış durumdadır. Edremit Körfezinin kuzey kısmını takiben doğu-batı yönünde 60-70 km. boyunca bir duvar gibi uzanırlar. Batıda ise Ege Denizi boyunca ve Kuzey Marmara denizine doğru devam ederler. Bu dağların binlerce yıl önceki adı İda Dağıdır. Türklerin Anadolu’ya gelmesiyle isim değişikliği olmuştur. Hem Klasik Yunan mitolojisinde, hem de Türkmen söyleşilerinde dağ önemli bir yer tutar.

Dağ bölgedeki konumu ve florası nedeniyle çevresini, bilhassa Akçay bölgesini bir oksijen çadırına dönüştürmüştür. Aynı zamanda dağın termal potansiyeli de turizm açısından önemlidir. Yeraltı zenginlikleri açısından Antik dönemden bu yana, altın, gümüş ve demir madenleri işletile gelmiştir. En yüksek noktası 1774 m. olarak Karataş tepesidir. Dağın eteklerinde zeytin ağaçları ve daha yüksek kısımlarda ise, çam, meşe, köknar ve gürgen ağaçları yer alır.

BALIKESİR''E GİTMİŞKEN

ZEYTİN
Mitolojide ve kutsal kitaplarda adına sıkça rastlanan zeytin, ilkçağlardan bu yana kutsal bir bitki olarak kabul edilmiştir. Çağlar boyunca yemeklerde, kurban törenlerinde, aydınlatma araçlarında, saçın parlatılmasında ve vücudun ovulmasında kullanılan zeytin, denizi ve kalkerli toprağı sevdiğinden dolayı özellikle Ege kıyılarında sıkça göze çarpar. Kışın yapraklarını dökmeyen zeytin ağacı; çok uzun ömürlü olması, yok edilmesi olanaksız yaşam gücü ve güzel bir parlaklığa sahip sert odunu sayesinde günlük yaşamdaki kullanımının yanında epik destanlara da konu olmuştur.

ZEYTİNYAĞI

Özellikle Akdeniz mutfağının vazgeçilmezleri arasında bulunan zeytinyağı, üretim şekline göre üç kategoriye ayrılır:

Sızma (Naturel): En kaliteli zeytinlerden tamamen fiziksel yöntemlerle elde edilen, natürel olarak doğrudan tüketilebilen, kesinlikle mükemmel tat ve aroması bulunan zeytinyağıdır. Daha çok salata ve soslarda çiğ olarak tüketilmesi önerilir. İçindeki yağ asitlerine göre sınıflara ayrılır.
Rafine: Ham rafinajlık zeytinyağının, fiziksel yöntemlerle rafinasyonu sonucu elde edilen zeytinyağıdır.
Riviera: Ham zeytinyağının, fiziksel yöntemlerle rafinasyonu sonucu elde edilen rafine zeytinyağı ile belirli oranda natürel yemeklik zeytinyağının karışımı olan zeytinyağıdır.

ŞİFALI OTLAR

Bitki çeşitliliği ve zenginliği açısından önemli bir yer tutan Kaz Dağları’nda bir çok şifalı bitki yetişmektedir. Yabani naneden oğul otuna, rezeneden sığır kuyruğuna pek çok şifalı bitkiyi doğadan toplayabilir ya da işin kolayına kaçarak Tahtakuşlar Etnografya Galerisi’nden temin edebilirsiniz Üstelik galeride bu bitkileri nasıl kullanacağınız konusunda bilgi de alabilirsiniz.